Nauw verwant met het H. Hartfeest. Soms draagt een H. Hartbeeld een kroon. Het richt onze aandacht op Jezus Christus zelf. Christus-Koning raakt het hart van ons geloof. Het gaat om Jezus Christus zelf. Daarom is het voor ons een feest wat ver van onze beleving wegstaat.
Wij zien ons geloof meer moralistisch: dit mag wel, dat mag niet. Al vullen we dat nu anders in dan vroeger. Een goed mens zijn, mét of zonder God, staat bij ons vaak voorop.
Ons katholieke geloof in Jezus Christus is méér dan goed zijn voor de medemens, het milieu, iedere mens in zijn waarde laten, enz. Dat moet iedere mens doen! Ook niet-christenen. Dat zegt het geweten van iedere mens al. Geloven in Jezus moet verder gaan; of eigenlijk dieper gaan!
Wij gebruiken Jezus’ leven, zijn woorden, ons geloof vaak als een middel om goed te zijn voor de ander. Wij raken door Jezus gemotiveerd! Daar is helemaal niets mis mee, gelukkig! Maar zo verdwijnt Jezus wel uit ons perspectief, uit ons geloof (d.w.z. voor komende generaties). Jezus is meer dan een inspirator. Jezus kunnen we niet inwisselen voor ieder andere inspirator. Hij is ook het doel waarom wij leven. En dat het om Hém gaat, voelen wij niet meer zo gemakkelijk aan.
Terecht bewonderen we een verpleegkundige die zich wegcijfert, hier in ons land of met Artsen zonder grenzen zich inzet, of een mantelzorger die er altijd is en het is waar dat die veel beter Jezus’ woorden waar maakt dan lauwe christenen. Het evangelie van vandaag laat juist horen hoe we ons voor elkaar moeten inzetten; juist voor degenen die op onze hulp mogen rekenen. (Ik neem het ook graag bij een uitvaart van iemand die zich belangeloos heeft ingezet.)
En tegelijk smokkel ik dan een beetje. Jezus laat horen wat we moeten doen: Goed doen voor de medemens … we hoorden de woorden in het evangelie …. Al wat ge voor een van dezer geringsten van mijn broeders hebt gedaan, hebt ge voor Mij gedaan. In de medemens het gelaat van Jezus herkennen! Over dát extra wil ik het met u hebben. = Jezus koning laten zijn.
Wie is Jezus voor mij? Als ik voor mezelf antwoord:
• Ik zie Hem als de Verlosser; Hij verlost mij en u van de beperktheid van ons aardse leven en biedt perspectief over de grens van de dood heen.
• Ik bid ook tot Jezus, na de communie persoonlijk en met vaste gebeden. Ik merk ik zeg meestal “Heer, Jezus, ik spreek Hem met U aan; anderen misschien met jij … dat mag en kan allemaal. Maar die persoonlijke band moeten we vasthouden, of proberen te krijgen. Wij kunnen tot Hem spreken.
• Ik ervaar zijn stem als ik goed doe en voel me ook tekortschieten als ik tegen die gewetensstem inga. Dan is Jezus’ afkeuring net zo persoonlijk en gaat even diep als wanneer een ander mij op mijn kop geeft.
• Jezus geeft voor mij een diepere zin aan wat er gebeurt. Ik kan de gebeurtenissen verbinden met mijn geloof: ook tegenslagen (misschien nog makkelijker dan wanneer alles goed gaat.) En dat doe ik met een blik op zijn kruis en dat kruis van Jezus is voor de overwinning op de dood. – Tegenover Pilatus zei Jezus ook: Koning ben Ik. – Ik geloof in een leven in de hemel; na dit leven. En wat wij nú doen heeft gevolgen voor die eeuwigheid. “Zoals allen steven zoals Adam, zo zullen ook allen zoals Christus herleven. Maar ieder in zijn eigen rangorde …” (tweede lezing). En dat geeft die vrede. Vrede ontvangen we als we in harmonie met God leven.
En dat heeft direct te maken met hoe we met elkaar omgaan! Jezus heeft zijn leven gegeven voor iedere mens – ook voor degene die ik niet mag, en die ik van alles zou kunnen doen, die allerlei fouten heeft gemaakt. Jezus vond die mens waard om zijn leven voor te geven. Met deze gedachte naar de medemens gaan, maakt ons milder en stelt ons in staat ook degenen die ik niet zo mag aandacht te geven; met mij te laten delen – niet onverschillig tegenover hem te blijven. Dan wordt het evangelie niet alleen een oproep tot goed doen “ver weg” maar ook heel concreet om in harmonie te leven met degene die ik iedere dag tegenkom en aan wie ik mij erger. Dan laat ik Jezus koning zijn over mijn gevoelens …. En dat gaat nog een stap verder dan dat Hij koning mag zijn over mijn portemonnee; dan speelt de vraag: laat ik Jezus koning zijn over mijn tijd, over mijn leven?
Díe vraagt dringt zich op zodra Jezus voor je leeft! Zodra Hij ín mijn leven komt,net zoals anderen impact op mijn leven hebben; Hij breekt a.h.w. in; maar nooit zónder mijn toestemming. Hij wil mij leiden “zoals een herder zijn schapen leidt” (vgl. eerste lezing: God zelf zorgt wanneer de herders het laten afweten.) “Het vermiste ga ik zoeken, het verdwaalde breng Ik terug, het gewonde verbind Ik, het zieke geef Ik weer kracht en het gezonde en sterke blijf Ik verzorgen.” Zo gaat God met ons om. Hij dwingt ons mensen niet, maar wil in vrijheid gediend en aanbeden worden.
De core-business van de Kerk is naar Jezus verwijzen; dat Jezus aanbeden wordt, als Koning gezien wordt. Hem Koning laten zijn. “Uw rijk kome, uw wil geschiede” krijgen door Jezus in ons leven toe te laten een veel concretere invulling. Het feest van Christus-Koning geeft ons een andere kijk op wat geloof is.
Waarvoor leef ik eigenlijk? – of de traditionele vraag: Waartoe zijn wij hier op aarde? – Wat drijft mij in het leven? Veel mensen worden gedreven door schuldgevoelens; of door kwaadheid, of angst, of ‘zoveel-mogelijk-willen-bezitten’, of ‘door-anderen-bevestigd-worden’. Wanneer wij weten wat ons doel is, maakt dat het leven een stuk eenvoudiger. Wat geeft mij vrede?! Daarnaar leven is leven met een doel. Dan kunnen we Jezus voor ogen houden.
Dan geven we God gemakkelijker een grotere plaats in ons leven. Dan kunnen we ertoe komen om Hem te aanbidden. En dan is aanbidding niet alleen iets van een kerkdienst, of van muziek, of gebeden zeggen, maar dóen wat God wil. Vgl. evangelie: de naaste ….
Ons hart laten raken door nood, armoede, zieligheid, door het hart van de ander gaat vanzelf; het gaat er ook om ons hart laten raken door Jezus Hart en het hart van de ander gevoelig maken voor Jezus Allerheiligste Hart, voor zijn Persoon.
En dan gaat het er niet meteen om wat ik erbij voel … het gaat om Jezus Christus. Zoals mensen die echt verliefd zijn – dat heeft zijn impact op alle facetten van ons leven; ook als je niet bij elkaar bent. Dat is met geloven net zo; a.h.w. een verliefd zijn op Jezus Christus, die onze Koning is, of op zin bruid die de Kerk is. Wat we ook doen, we kunnen het voor Jezus Christus doen. We bieden Hem iets aan; iets van ons leven – een stukje – of een groter stuk, of helemaal.
Als katholieke mensen kunnen we dat verbinden met de Eucharistie; het misoffer. Een offer is iets aanbieden aan God. Wij bieden brood en wijn aan – het werk van onze handen, zegt iedere priester er namens allen altijd bij.
Geloven wordt dan momenten van de dag verbinden met die offerande: wat kunnen wij aanbieden? Verbinden we met de consecratie: het gewone krijgt oneindige waarde voor God, waar we onze verantwoordelijkheid nemen en die met toewijding en echte liefde doen; en ook de dankzegging kunnen we verbinden met de dankzegging na de communie. Gebed, kerk en leven verbinden we zo met elkaar.
Jezus Christus zo in ons leven toelaten, dat we onze wil op Hem richten, komt de medemens direct ten goede. Dat raagt een stuk zelfoverwinning, want wij blijven geneigd om het gemakkelijke te kiezen, of gewoon te doen waar ik zin in heb. We kunnen dan het leven nemen, zoals het zich aandient. Kansen zien in de moeilijkheden die zich voordoen. Kansen om geduld te beoefenen, liefde, aandacht te geven aan mensen die we tegenkomen; hoop levend te houden bij tegenslag. Dan doen we een beetje wat Jezus zelf zou doen. En Hij heeft zijn leven gegeven; Hij heeft vergeven, Hij heeft nieuwe kansen gegeven ….
De woorden die de diaken aan het in de van de Mis zegt “Ite missa est”: - in het Nederlands al vertaald met “Gaat nu allen heen in vrede”, krijgen een concreter inhoudt. Om te voorkomen dat het de klank krijgt van “de Mis is uit, het is gedaan”. Twee nieuwe opties zijn “Ga en verkondig het Evangelie van de Heer”. "Ga in vrede, verheerlijk de Heer door uw leven” Vertrouw op God en ga met Hem door het leven; aanbid Jezus Christus als onze Koning. Ons hart gevoelig maken voor zijn Hart.