Allerheiligen en Allerzielen zitten aan elkaar vast. Meestal vieren we ze door elkaar. Dit jaar een zaterdag en een zondag. En dat geeft de gelegenheid vandaag meer bij Allerheiligen stil te staan en morgen onze dierbare overledenen te gedenken.
Paus Johannes-Paulus II heeft meer mensen heilig verklaard als zijn voorgangers tezamen. Hij deed dat met opzet. Om te laten zien Heiligen staan dicht bij ons, onder ons. En vooral: je kunt heilig worden. Het is niet irreëel.
Tot de kinderen en jongeren zei hij: 
”De wereld heeft – nu, meer dan ooit – behoefte aan jullie vrolijkheid en jullie inzet.” (11 APRIL 1987.)
“Jongens en meisjes uit alle werelddelen, wees niet bang de heiligen van het nieuwe millennium te worden” (19 FEBRUARI 1999).
”Neem geen genoegen met minder dan de hoogste idealen. Laat je niet ontmoedigen door mensen die teleurgesteld zijn in het leven, doof zijn geworden voor de diepste en meest oprechte verlangens van hun hart …” (25 JULI 2001).
“Wij moeten respect voor elkaar hebben en elkaar helpen om God te vinden” (19 AUGUSTUS 1985).
“Echte vrijheid betekent dat je vrij bent om iets goeds te doen. En ook dat je eerlijk kunt zijn en je kunt inzetten voor anderen” (22 JUNI 1991).
Jullie zijn het zout der aarde … jullie zijn het licht der wereld” (Mt 5, 13-14).

De laatste woorden zijn natuurlijk van Jezus zelf; ze staan meteen achter de zaligsprekingen die we hebben gehoord: a.h.w. de samenvatting van die zaligsprekingen. Door ons geloof, als zout, smaakt geven aan het leven; en ons geloof laten stralen als het licht van de doopkaars. 

Jezus laat ons in de zaligsprekingen de mogelijkheden zien om het Rijk der Hemelen binnen te gaan; daar te komen waar de heiligen ons zijn voorgegaan.
Er wordt gesproken over ‘armen van geest’. Gewone, eenvoudige mensen, die hun plicht deden; zich door God lieten sterken, open stonden voor de mensen om hen heen en volhielden! Anderen waren geroepen om te lijden …. En ze hebben zich niet laten neerdrukken door wat zij ondergingen. Zij hielden vol. Zij zonnen niet op wraak, maar waren zachtmoedig, vergevingsgezind. Zij waren oprecht; gunden ook anderen het beste. Zij hadden iets van Jezus.
De apostel Johannes noemt hen in de tweede lezing “kinderen van God”. In feite noemt hij óns al kinderen van God. In zijn brieven heeft Paulus het dikwijls over ‘de heiligen’ en dan bedoelt hij de christenen. In christelijke mensen leeft iets waar de wereld geen ‘vat’ op krijgt. “De wereld begrijpt ons niet en kent ons niet.”
Soms ben ik bang dat wij ‘dat eigene’ van ons geloof kwijt raken. Dat het gewoon verdampt, niet alleen bij een komende generatie, maar ook bij onszelf. We leven zo midden in de wereld, dat we voorbij gaan aan ‘waar het eigenlijke omgaat’. Voorbijgaan aan de levenshouding die spreekt vanuit de zaligsprekingen; voorbijgaan aan het bovennatuurlijke van ons geloof. 
Soms zien wij ons christelijk geloof alleen als een míddel om troost te vinden, om inspiratie op te doen, maar het gaat natuurlijk om Jezus zelf, om ons toegewijd zijn aan Hem. Dat is niet alleen iets voor iemand die gewijd is; maar we kunnen allen toegewijd leven. Van harte onze plicht vervullen. 
Allerheiligen laat juist zien dat íedereen daartoe geroepen is; daarom ook heiligen uit alle rangen en standen “een grote menigte die niemand tellen kon, uit alle rassen en stammen en volken en talen” (eerste lezing)
Als we Allerheiligen vieren dan vieren we dat we delen in de vreugde van degenen die al in de hemel zijn; die al de voltooiing bereikt hebben.
Ons geloof in God mag zo krachtig zijn dat wij in geloof over de grens van de dood met elkaar verbonden blijven. Wij mogen hun voorspraak inroepen; wij mogen ons verheugen dat zij nu bij God zijn. Allerheiligen en Allerzielen zijn “familiedagen”; voor ons persoonlijk – zo beleven we deze dagen ook – en ook zijn het “familiedagen” voor heel de geloofsgemeenschap. Wij vormen als Kerk één grote familie: 
• Wij, die hier op aarde nog onderweg zijn, de ‘goede strijd”nog moeten leveren; 
• degenen die de volheid al hebben bereikt en God zien van aangezicht tot aangezicht; zij die wij in de betekenis van het feest van vandaag “de heiligen” mogen noemen [Allerheiligen]. 
• En de gestorvenen die ‘wachten’ op het kunnen verdragen van het Licht van Gods heerlijkheid – zij die wij morgen op Allerzielen speciaal gedenken.