Om te leven hebben we zuivere lucht nodig; en evenzeer schoon water. Terecht zijn we bezorgd om ons milieu en klimaat.
Wereldleiders spreken over een eerlijke verdeling van water – ook Paus Benedictus XVI heeft zich hierover uitgelaten.

Cyrillus van Alexandrië (+ 348) gebruikt water als een beeld van de H. Geest. Alles wat leeft heeft water nodig; alle leven bestaat dankzij het water. Het water komt in als regen één vorm uit de hemel tot ons, maar het oefent in velerlei vormen zijn werking uit. In een eik neemt het die vorm aan en in landbouwgewassen weer een andere. Overals is de regen min of meer hetzelfde, maar het past zich aan om van nut te kunnen zijn. Zo is ook de Geest: Hij is één en deelt zijn genade aan iedereen uit – net als water: zoals droog hout water opneemt en uitbot in twijgjes en takken; zo brengt Gods Geest ook zijn vruchten.

Schoon water is belangrijk voor de gezondheid – een zuivere Geest is belangrijk voor geestelijk gezond zijn. In iedere mens werkt Gods Geest anders; al blijft Hij dezelfde Geest. En of iets van een gezonde Geest – de Heilige Geest – komt of niet dat zie je aan de vruchten: die laten al iets zien van de eeuwige werkelijkheid (hebben alles met God van doen). De kerkelijke Traditie noemt er twaalf: “liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, trouw, zachtheid, ingetogenheid, bescheidenheid, matigheid en kuisheid” (vgl. Gal. 5,22-23 vulg.)

Die H. Geest komt eerst als vriendelijkheid; heldere stralen kondigen zijn komst aan: je krijgt een inzicht, licht kennis – en je kunt dat ook doorgeven. Als je in het donker loopt en ineens sta je in het licht dan zie je wat je tevoren niet zag. Daar kun je ook van schrikken. Je wordt je dingen gewaar, die je je eerst niet bewust was. En dat kan voor mensen een reden zijn om maar weer gauw in het donker te gaan lopen. Maar eerlijker is het om onder ogen te zien wat waar en echt is … in het licht van God. 
Om dat licht van God te kunnen verdragen hebben we vergeving nodig, Gods barmhartigheid is. Het vergeef ons onze schuld, zoals ook wij aan anderen hun schuld vergeven. De barmhartigheid van God dringt alleen in ons hart door als wij ook anderen weten te vergeven .. wat soms niet eenvoudig is, maar wij kunnen ons hart openstellen voor de Heilige Geest, die in ons liefde bewerkt naar de ander toe.

Een blinde man leefde in een klein huis met een grote tuin. Alle vrije momenten was hij aan het werk in zijn tuin. Ondanks zijn handicap was hij een goede tuinier. In alle jaargetijden lag zijn tuin er uitstekend bij. Op een dag bleef een voorbijganger bij die zee van bloemen staan en vroeg aan de blinde tuinman: “waarom doe je dit. Je kunt er zelf toch niets van zien?!
“Neen, ik zie er niets van”, antwoordde de man. “Waarom ben je dan toch bezig in je tuin?”
De blinde glimlachte: “Ik kan je daar vier redenen voor geven: 
1. Ik werk graag in de tuin
2. Ik kan een bloem aanraken en voelen – “de aaibaarheid”.
3. Ik kan een bloem ruiken.
4. De vierde reden ben jij!

Hoezo ik?, je kent me toch niet. “Nee, ik ken jou niet, maar ik wist dat je eens zou voorbijkomen en dat je vreugde zou beleven aan deze heelrijke bloemen in mijn tuin. Omwille van die vreugde zou je met mij komen spreken.” 

Het is een verhaal wat iemand eens bij een oogstdankfeest gebruikte. En de blinde man stond voor hem voor God. God heeft ons en alles niet nodig, weegt het niet af naar economische gebruikswaarde. Maar Hij is blij als iemand zich erover verheugt en met Hem in gesprek gaat. 
De H. Geest helpt ons om ons op God te richten; nodigt ons uit om niet alleen toeschouwer te zijn, maar om mee te doen.

Gods Geest is er vanaf het begin – Hij joeg over de wateren. Hij maakt mensen één en oriënteert ons op God. (Pinksteren staat tegenover Babel: met Pinksteren verstaan de mensen wat er gezegd wordt; bij de toren van Babel had hoogmoed en “los van God” de hemel willen bereiken de eenheid verstoort en doordat ze elkaar niet eer verstonden.

Sluiten wij ons niet af voor Gods Geest; daar waar wij Jezus toelaten; Hem groter laten worden, kunnen zeggen “Jezus is de Heer”, daar werkt de H. Geest. Van waar we ook komen – ze kwamen op Pinksteren van verre – geven we Jezus een grotere plaats in ons leven. Leven we mee met de kerkgemeenschap; want de H. Geest is de ziel van de Kerk; Gods adem; die zuivere lucht die ons denken en doen verheldert. Ons geestelijk klimaat mag ons net zo zeer ter harte gaan. Mij baart dat meer zorgen dan ons gewone leefklimaat – niet omdat de gewone klimaatverandering iet ernstig is, maar die krijgt wel zijn aandacht … maar dat ons geestelijk klimaat te individualistisch geworden is, te horizontaal – los van God – daarover maken te weinig mensen zich zorgen. Het is als met bloemen: je kunt ze plukken en in een vaas zetten: ze staan mooi … maar lang leven doen ze niet meer; ze zijn ontworteld. 

Onze manier van omgaan met elkaar is niet slecht, we hebben nog voldoende spirit, maar los van God raken mensen ontworteld en zullen waarden verslappen en hun bloei en geur verliezen. 
Mogen wij zo het zuivere water van de Heilige Geest ontvangen en ons daarmee laten doordrengen; dan blijven die vruchten van de H. Geest vitaal.