Wat gebeurt hier vanavond? Er is vuur ontstoken, vuur in de kerk. Alleen in deze ruimte? Nee, evenzeer vuur in ons, deze groep christenen. Vuur in ons die kerk mogen zijn. ‘Vuur in de kerk’, een vreugdekreet, een belofte, een program. Aan het vuur is de Paaskaars ontstoken. Dat licht geven wij elkaar door. Een lopend vuur van mens tot mens, van vrouw naar man, van man naar vrouw, van ouders naar kinderen, van generatie naar generatie. In het lied van de schepping, voorgedragen in de eerste lezing, roept de Schepper van hemel en aarde: ‘Er moet licht zijn’. Licht voor planten en dieren om te groeien en vruchtbaar te zijn. Licht voor mensen om de weg te gaan die ieder te gaan heeft. Licht in de duisternis, anders blijft de aarde woest en leeg. De Stem die roept: ‘Er moet licht zijn’ is de vurige Oorsprong van al wat bestaat. 

In het epos van de uittocht staan wolkkolom en vuurzuil garant voor een veilige tocht door de Rietzee in het donker van de nacht. Redding in de nacht door de gloed van vuur die geschonken wordt. Zo maar. Gaan de mensen op weg? Ja, maar één moet er voorgaan, Mozes, de staf in de hand. Feiten uit het verleden? Nee, veeleer beeldverhalen voor wat mensen hier en nu en eeuwenlang gegeven wordt om uit de dwingelandij van een slavenbestaan te ontkomen en als vrije mensen te leven.

Wat gebeurt hier vanavond? Woorden klinken uit de tijd dat de joodse gemeen-schap haar vrijheid kwijt is, in ballingschap leeft. Ezechiël wordt stem van de Oorsprong en roept: ‘Ik zal u een nieuw hart geven, een nieuwe geest (…) Mijn geest zal Ik u geven’. Dan kun je leven op het kompas van mijn aanwijzingen, mijn geboden. Opnieuw ‘Jullie Mijn volk en Ik je God’. Dat wordt óns gezegd: De Eeuwige, Oorsprong van licht, geeft opnieuw van zijn Geest, zijn Aandrift, zijn Beweging, zijn Adem. Dezelfde Stuwkracht waarover het lied van de schepping zingt: ‘De Geest van God wervelend over de chaos van de oerzee’. Schepping en herschepping enkel mogelijk door de Beweging die de Eeuwige is. Die Geest wordt straks afgeroepen, erbij geroepen om het water te maken tot zegen voor mensen. Het water van de doop. Water één met de Geest, beeld van de Geest die van ons nieuwe mensen maakt. 

Met die Geest worden wij getekend: de doop naar de Christus toe, de nieuwe Mozes. Christus? Ja, in Hem beweegt het vuur van de Geest als in het brandpunt van de geschiedenis. Hij is de nacht van sterven ingegaan, door de Adem van de Eeuwige tot leven geroepen, opgenomen in de Oorsprong die Hem totaal bezielt. Wie er voor het eerst van hoort, loopt weg van het graf ‘met vrees en grote vreugde’: Daar is Hij niet te vinden, daar moeten we Hem niet zoeken. Beginnend paasgeloof, het eerst bij de vrouwen. Wie het beseft, houdt het niet voor zichzelf maar deelt het met anderen: ‘Ga het vertellen aan mijn broeders en zusters. In het Galilea van de heidenen gaan ze Me zien’. De Adem van de Oorsprong is voelbaar in heel gewone mensen zoals u en ik.

Wat gebeurt hier vanavond? Vuur, Geest, water, redding in de nacht: beeld-verhalen die een nieuw tijdperk inluiden. Contact met de Oorsprong die een nieuw begin maakt, toen en nu. De Paaswake is het hart van ons leven als christenen en kerk. Wat hier gebeurt, geeft richting aan ons leven een jaar lang, en alle jaren weer. Wij worden wat wij zijn door het Vuur, het Water, de Geest. Dat spreken wij uit als wij ook deze avond het geloof van ons doopsel hernieuwen in de hernieuwing van de doopbeloften. Wat is het heerlijk om geraakt te worden door de rijkdom van al die symbolen. Hét grote symbool vieren wij aan de tafel van Jezus de Christus. Een eenvoudig symbool maar met een diepe betekenis. Wij eten en drinken van de gaven van de Geest die Hij ons schenkt. Wij worden wat wij eten: het Lichaam van Jezus de Christus. Nieuwe mensen worden wij, mensen van vuur. In ons is Hij te zien. Van harte een Zalig Paasfeest voor u allen.