Onze woorden hebben een grote impact. Bij een vijftigjarig huwelijk hadden de kinderen de oude fotoboeken doorgeploegd en er een hele powerpointpresentatie van gemaakt. Met daarbij van een cassettebandje de authentieke jawoorden van de huwelijks sluiting. Toen al plechtige woorden; nu na 40-50 jaar zijn die woorden in vervulling gegaan; zijn ze waargemaakt. Iets wat niet vanzelfsprekend is
Het stemt tot een dankbaarheid als je dat kunt zeggen.
Wij houden de woorden vast die iemand gezegd heeft; zeker woorden die iemand op het laatst van zijn leven uitsprak; of markante uitspraken, vaste gezegden. Wij koppelen daar een situatie en een persoon aan. En zo krijgen woorden een groter gewicht. Hoe dikwijls is het niet, dat mensen niet meer met elkaar praten om wat iemand eens gezegd heeft. Ik ben er nooit zo blij mee als mensen elkaar vastpinnen op wat iemand eens gezegd heeft
Dat kan ook blokkeren en heel remmend werken.
Soms hebben mensen heel veel woorden nodig om iets te zeggen. Bij Jezus is dat niet zo. Hij heeft maar een heel korte preek: Het Schriftwoord dat gij zojuist hebt gehoord is thans in vervulling gegaan!
Bij Jezus geen lege woorden; niet nog meer beloften
maar praktijk. Hij is de invulling van de diepste verwachting die er leefde.
Zoals mensen die voor elkaar kiezen, kunnen zeggen dat ze voor elkaar geschapen zijn elkaar gevonden hebben
om dat dan ook nog 40 50 jaar te kunnen waarmaken is een tweede. Maar Jezus woord vervult de verwachting die er al zes zeven eeuwen leefde. De rol die Hij aangereikt krijgt, en de tekst die Hij open rolt past precies! Dat is niet louter toeval; dat is meewerken met Gods Verlossingsplan.
Ieder van ons heeft daarin een plaats het beeld van het menselijk Lichaam uit de tweede lezing drukt die grote verscheidenheid uit en ook de eenheid die erin ligt. En er is geen lichaamsdeel dat we zouden willen missen
Zo ook bij God: iedere mens hoort erbij. (Of we passen het toe op de Kerk, Christus Mystiek Lichaam, waar ieder een plaats heeft.)
Jezus ligt het Woord dat Hij gelezen heeft toe. Iedere joodse man van boven de 30 mocht dat doen. Bij Jezus passen die woorden precies; ze zijn waar geworden!
armen brengt Hij de Blijde boodschap
gevangenen krijgen vrijheid toegezegd
blinden zullen zien; kortom er is voor iedereen genade.
De vraag is of wij daarop zitten te wachten! Jezus is de Verlosser. Maar hebben wij verlossing nodig? Eerlijk gezegd gaat het ons tegoed; wij zitten niet te wachten op iemand die ons verlost. wij weten niet eens waarvan we verlost, bevrijd moeten worden.
Hoe kunnen dan die woorden van Jezus bewaarheid worden; hoe kunnen we er enthousiast voor worden, zoals de mensen in de eerste lezing aandachtig luisterden naar de voorlezing en enthousiast werden na het horen van het woord van God.
Wij kunnen dat niet. Voor ons heeft het woord van God niet die betekenis. In de liturgie wel: het boek hoog; flambouwen erbij. Maar voor ons is het een ritueel. Het raakt ons niet; of te weinig.
Dat alles van Jezus willen weten zoals de Lucas dat vandaag schrijft: ik heb alles onderzocht om het goed te kunnen opschrijven dat Jezus werkelijk een plaats in ons leven willen geven, dat hebben wij niet zo. Hij mag erbij horen, maar om alles voor Hem te laten wijken
?
Hoe kunnen we enthousiaster worden? Wij worden enthousiast wanneer we ons ergens thuis voelen; ergens waar we onszelf kunnen zijn helemaal zoals we zijn. Ons niet beter of slechter te hoeven voor doen dan we zijn. Ergens waar er begrip is voor wie en hoe we zijn. En Jezus heeft dat begrip. Hij begrijpt wel dat we Hem de meeste tijd niet nodig hebben .. en zodra we dat zeggen moeten we ook erkennen dat we
op veel vragen geen antwoord hebben
dat er in ons een hunkering is naar geluk, wat we hier maar heel beperkt kunnen vervullen
dat het soms heel anders loopt dan wij hoopten ziekte, ontslag, in de steek gelaten worden, niet begrepen worden, en ook het gemis van mensen die je zijn ontvallen
We mogen erkennen dat dit bij het leven hoort, maar ook dat Jezus daarop een antwoord heeft. Hij is ook σnze Verlosser. Je bij Hem thuis weten geeft een vreugde die je kunt vergelijken met een geschapen zijn voor elkaar, zoals een jongen en een meisje elkaar gevonden kunnen hebben. Dat is meer dan een kiezen voor elkaar. Dat komt daarna.
Het evangelie is vandaag een oproep om niet te oppervlakkig te leven; om de echte levensvragen niet uit de weg te gaan. Om met het geloof zoals we dat hebben leren kennen op weg te gaan. Om het middenin ons leven te plaatsen. Om bereid te zin ons leven gelovig te willen bezien en net zoveel tijd te geven aan ons geloof als aan twijfel die in ons opkomt.
Tot geloof kom je niet door na te denken, maar door te doen!
Doen wat je in je geweten inziet
Tijd nemen in het luisteren naar het woord van God
Door ons door Jezus geaccepteerd te weten zoals we zijn; beseffen dat Hij ons bemind en aan de deur van ons hart blijft kloppen,
tot wij opendoen.
en gaan werken aan eenheid met Hem en elkaar. Amen
