Als ik de beelden zie van de gruwelen in Libië of Ivoorkust of de talrijke kamikazeacties in Pakistan, Afghanistan of Irak waarbij duizenden slachtoffers vallen, kijk ik midden in de chaos. Mensen met bomgordels om hun middel drijven zichzelf en anderen de dood in. Bij de zoveelste schietpartij in ons land is er verslagenheid alom. Telkens staat de chaos verbijsterend voor ons. Hier wordt concreet wat ons deze nacht verteld wordt: ‘De aarde was woest en leeg, duisternis lag over de oervloed.’ Blijft die chaos maar voortduren? De zanger van het scheppingslied zingt: Er is meer dan chaos: ‘De Geest van God zweefde over de wateren’ (Gen 1,2). In de wanorde ontstaat orde. In het lied hoor ik de Geest van God die roept: ‘Er moet licht zijn! En er was licht’ (Gen 1,3). Leven en orde worden geschapen. Gaat dit enkel over het ontstaan van hemel en aarde? Nee, volstrekt niet. Het is een typering van ons bestaan, vroeger, nu en altijd door. Bijna niet te geloven.

Angstaanjagend is de situatie van joodse zwervers die in het duister van de nacht vertrekken uit Egypte, achtervolgd door het perfect getrainde regiment van farao. Paniek alom. Ik hoor de stem van de JHWH, de altijd Trouwe die Mozes beveelt door te trekken. Geen weg links, geen weg rechts, enkel een weg rechtdoor, de zee in, beeld van de verslindende oervloed. ‘Trek verder, Ik ben met je’ als in een wolk, als een vuurkolom. Als het ochtend wordt, zijn de zwervers gered en ligt de legermacht van farao dood op het strand (Ex 14,15-15,1). Een spannend volksverhaal als uitbeelding van geloof.
Het is een en al treurnis in Babylon waarheen het volk van Israël gedeporteerd is. Machteloos, geen koning meer, geen tempel, geen heilige stad Jeruzalem; weggevoerd uit het land dat de Eeuwige ons beloofd heeft. Maar temidden van de ballingen klinkt een stem, de stem van Ezechiël, drager van Gods woord: ‘Ik zal u terugvoeren uit de volken, u samenbrengen uit alle landen en u leiden naar uw eigen grond (…) Ik zal u een nieuw hart geven en een nieuwe geest in u uitstorten’ (Ez 36,24.26). Toekomst voor Gods volk mits het de terugkeer aandurft. 

Een einde aan chaos, angst en ontheemding waarin mensen zich bevinden, en steeds door de Stem van JHWH, de altijd Trouwe, gesproken op de adem van de Geest. De onmacht doorbroken. Nieuw leven is mogelijk. Mensen zien het met eigen ogen.
Wat zoek je de Levende bij de doden? Opnieuw een verhaal, nu bij een graf waar in der haast op de dag voor Pasen een dode is neergelegd. Weer een stem, de engel, de bode van de Eeuwige: ‘Je moet niet bang zijn; ik weet dat je Jezus zoekt, de gekruisigde. Hij is niet hier. Hij is opgestaan van de doden, en nu gaat Hij je voor naar Galilea; daar zul je hem zien’ (Mt 28,6-7). Hij op wie je heel je hoop had gevestigd, is inderdaad de dood ingedreven maar door de eeuwig Trouwe in zijn handen genomen. Op de adem van de Geest zegt Hij: ‘Vandaag roep Ik je tot leven’. Dat mag Jezus horen uit de mond van zijn Vader (Hand 13,33; Ps 2,7). Dat mogen wij horen. Opnieuw bijna niet te geloven.

Zijn het sprookjes? Daar lijkt het op. Maar het is literatuur als geloofsuitbeelding door Gods geest geïnspireerd. Uitdrukking van wat in ons leven óók mogelijk is: Redding uit chaos, angst en ontheemding, zelfs uit de dood. Onvoorstelbaar, te groot voor ons verstand. Daar kunnen wij niet bij. We kunnen het niet omvatten. Dat is niet erg, het omvat óns en tilt ons omhoog uit de onmacht. Het leven kent ongekende mogelijkheden, omdat het niet op mensenmacht gebouwd is maar op de Kracht van God, de Geest die levend maakt, diep in ons. Vanuit dit geloof en deze hoop hebben veel christenen vóór ons geleefd, gewerkt, geleden en gebeden. Tot dit leven uit Gods Geest, Gods Kracht ben je toegetreden door je doop, schrijft Paulus (Rom 6,3-11). 
Een voorrecht om Pasen te vieren en geraakt te worden door dit bevrijdend nieuws. Laat je raken, laat je tot hopen brengen. Wees niet bang. Al zien we het vaak niet zitten in de chaos en ontreddering van het bestaan, er is altijd grond tot hopen dankzij de trouw van God, de Onuitsprekelijke. Dat wij deze dynamiek voor elkaar levend houden en zichtbaar maken. Zalig Paasfeest.

P. Stevens