Nieuwjaar is het feest van de tijd; het is passend dat het zo dicht op Kerstmis volgt. Want van kerstmis kunnen we zeggen: “Toen de volheid van de tijd gekomen was, zond God zijn Zoon …” Onze tijd meten we af aan Jezus Christus: 2007 …ná Christus. Zijn Menswording is zo bepalend geweest dat mensen het waard vonden om dat als rustpunt van de tijd te nemen.
Het mag ook een ijkpunt zijn van hoe we met de tijd omgaan. Het boek Prediker zegt ons: Alles heeft zijn uur, alles heeft zijn tijd … en dat wordt dan concreet ingevuld:..
Op een van de kerst- en nieuwjaarswensen las ik: Ik wens je voor dit nieuwe jaar méér tijd dan voorheen, zodat er nog een handvol tijd overblijft om dingen te doen die je altijd maar uitgesteld hebt … het was niet kritisch bedoeld er was nog aan toegevoegd: om eens gezellig met mij te kunnen bijpraten.
Waarvoor hebben we tijd?; voor wie hebben we tijd? Of concreet hebben we tijd voor de zondag? Als je ergens aan kunt zien wie christen zijn: dan moet dat de zondag zijn.
Het gaat er vaak om om tijd te vinden: tijd vinden om te luisteren; tijd voor het juiste woord; het juiste antwoord op het juiste moment: een woord van troost, bemoediging, misschien een kwinkslag om iets te nuanceren – een zekere humor is ook nodig om veel zaken wat te kunnen relativeren.
We zijn het naar elkaar verplicht om tijd voor elkaar te nemen. Tijd is in die zin als een van de talenten. We kennen de parabel van de talenten. Tijd is ook een talent; niet iedereen krijgt evenveel tijd, maar de tijd die we krijgen is als een talent waar we iets mee kunnen doen …
Wij kunnen tijd wel beschouwen als een elastiek; we kunnen de tijd een beetje oprekken, niet teveel, want dan springt het. Het klein beetje onder druk zetten dat mag wel, daar is het ook voor bedoeld, om alles bij elkaar te houden, maar als het teveel uitgerekt wordt, merken we dat er echt ‘spanning’op komt te staan. Elastiek heeft enige veerkracht; de tijd die we hebben moeten we ook wat veerkracht geven. Als een elastiek lange tijd alleen maar onder spanning heeft gestaan, verliest het zijn kracht en knapt het. Het is een hele kunts om goed met de tijd die we hebben om te gaan – zeker als mensen vele verplichtingen hebben; het druk hebben, maar het geld ook voor mensen die ‘meer’ tijd hebben, om die goed te besteden, om geen tijd van anderen te stelen.
Soms leggen we beslag op iemands tijd. Moeder : “Laat de dingen die we doen, niet langer duren dan de tijd ervoor bestemd” – ook niet korter. Vaak doen we teveel en te weinig. Een gezonde – regelmatige – dagorde helpt erbij. We weten zelf wat er gemakkelijk bij in schiet, en dat waar we te veel tijd voor nemen.
Elkaar een gelukkig of zalig Nieuwjaar toewensen, houdt ook in: dat we dát doen wat we moeten doen
Jezus heeft in het evangelie medelijden met de menigte .. want ze zijn als schapen zonder herder. Concreet betekent het nu vaak, dat mensen geen tijd nemen voor wat het belangrijkste is.
Voldoende tijd hebben vraagt een groot geloof – want dan moeten we veel aan onze Lieve Heer overlaten. En het is een genade te zien wat Hij daarbij aan ons overlaat.
’ Lang niet alles is maakbaar. Het belangrijkste zelfs niet. Er zijn onvermijdelijkheden – ziekte en rouw horen daar ook bij. Ook dat moeten we aanvaarden. De onvermijdelijke dingen aannemen zoals ze komen; daar schuilt een grote genade in. De commercie en de politiek willen ons een ander idee aanpraten. Het geluk zou maakbaar en betaalbaar zijn en onze angst te verzekeren tegen gunstige voorwaarden. Maar de belangrijkste dingen in het leven vallen ons zomaar ten deel, als hun tijd daar is. Als een zieke zijn ziek-zijn aanvaard dan kan hij veel vrede en kracht doorgeven aan mensen die hem komen sterken.
Hierin ligt ook de kracht van ons geloof. Dat we ons niet totaal door de omstandigheden laten pakken, maar ons gedragen weten door de zekerheid dat ons leven gedragen wordt door Jezus. Waar we het concrete leven met zijn leven verbinden, daar ontvangen we een innerlijke rust – wat er ook gebeurt. Ons geloof geeft ons zo een heel grote zekerheid. De zekerheid van Gods zegen.
Ik wens ons daarbij een rustig Godsvertrouwen toe: “Daarom zeg Ik u: wees niet bezorgd voor uw leven, wat je zult eten of wat je zult drinken, en ook niet voor je lichaam, wat je zult aantrekken .. Let eens op de vogels in de lucht: ze zaaien niet en ze maaien … trouwens wie van U is met al zijn tobben in staat één el aan zijn leven toe te voegen …” En met dit Godsvertrouwen zijn we bij de Heilige met wie we het jaar beginnen: Maria – we vieren haar goddelijk Moederschap. We vieren haar godsvertrouwen en hoe daardoor Jezus in onze wereld is gekomen en Hij zijn tijd aan ons geeft. Geven wij onze tijd aan Hem!? Dan zal het naar de betekenissen van de zaligsprekingen een zalig jaar worden.
