Jezus heeft meer mensen uitgezonden dan alleen de Twaalf. Vandaag 72 leerlingen.
Uitgezonden; oproep te bidden om arbeiders voor de oogst en dan uitgezonden. En de opdracht Het Rijk Gods te brengen. Dat wordt nauwelijks verder omschreven. Het is VREDE brengen: Laat uw eerste woord zijn: vrede aan dit huis.
• Wij voelen ons wat meer verwant met die 72, dan met de Twaalf (= de hiërarchie) – wij meer bij gewone mensen. De opdracht tussen beide verschilt niet zoveel.
• Uitgezonden worden hoort bij Jezus navolgen. Wij zijn uitgezonden in Heerlen, in de straat en wijk waar we wonen. Hoe kunnen wij dar dat Rijk van God brengen? We zijn een beetje voorboden. We kunnen niet alles. Het is meer een voorbereiding op Jezus’ komst. “Hij zendt hen naar alle steden en plaatsen waarheen Hij zelf van plan was te gaan.”Jezus zelf wil ook komen. Toen in levende lijve, nu met zijn genade, door de sacramenten … Maar die komst vraagt voorbereiding!
• Het evangelie zegt wat wij zelf ook ervaren: het is niet eenvoudig om je kinderen, of ouders, je familie, je buren tot stappen in geloof te bewegen. “We zijn lammeren tussen wolven” We zullen aangevallen worden. De huidige manier is subtiel: bij mensen die we ontmoeten een zekere onverschilligheid – zo van ‘ieder moet het zelf bepalen’. Natuurlijk, maar wij mogen/moeten het wel aanreiken. En op meer maatschappelijk niveau is de grootste hobbel: neutraal zijn. En neutraal is een politiek correcte term voor zwijg! Verberg je christelijke symbolen naar je privédomein. Ik heb daar niet meteen een antwoord op, maar het is wel goed ons dit bewust te zijn. Hoe onder mooie termen geloofsuitingen telkens een stapje terug moeten doen. – En daar zijn wij veel gevoeliger voor dan een grof verbod. Als schapen tussen wolven; we hebben nauwelijks kans
• Wat zegt Jezus daarover: neem niets overbodigs mee. (geen reiszak, schoeisel, zelfs groet niemand onderweg … m.a.w. – dat betekent niet onvriendelijk langs iemand lopen en doen alsof je hem niet ziet. Maar wat zit er achter: laat je niet afbrengen van je eigenlijke zending. Je eigenlijke missie. “We hebben een missie”, we horen er Van Marwijk in. En die missie op de WK bekritiseren we niet door te zeggen dat alle landen gelijkwaardig zijn. Dat is zonneklaar, Maar de missie ook. Jezus’ missie evenzeer. Wat zou het onze kerk goed doen als we net zo enthousiast voor Jezus en zijn kerk zijn als voor Oranje. 
o In de tweede lezing horen we Paulus precies hetzelfde zeggen: “God beware mij ervoor op iets anders te roemen dan op Jezus kruis” – daarvoor draagt hij merktekenen, d.w.z. hij heeft ervoor geleden, heeft nog littekens van de mensen die als wolven om hem heen stonden.
• En dat enthousiasme moet van ons komen. Stel je vertrouwen helemaal op Jezus Christus. Breng zijn vrede! Dat mag ons eerste woord zijn, onze bedoeling. Blijf daarbij –ga niet shoppen van de een naar de ander. Natuurlijk laten we ieder vrij. Dat zegt Jezus ook “woont er een vredelievend mens dan zal uw vrede op Hem rusten; en anders keert deze terug.”
• Wij mogen er veelmeer voor opkomen dat onze samenleving een christelijke is; dat wij katholieke wortels hebben en van daaruit leven! Dat ons dat geloof wat waard is en we daar niet over kunnen zwijgen, of het ons via de salamimethode laten afnemen. 
• Het Rijk Gods is nabij. Maar wij moeten het laten zien en laten klinken. Vragen wij ons af waaraan kunnen mensen die er eerlijk voor openstaan nu zien dat wij Jezus Christus en zijn kerk, zijn boodschap belangrijk vinden? Ze merken dat wij naar de kerk gaan; d wijze waarop we over de kerk spreken en misschien ook die boodschap van vrede.
• Jezus schenkt een diepe vrede. Een vrede om door te geven: Vrede aan dit huis!!! De vrede des heren zij altijd met u,” horen we in iedere Mis. 
o De tweede lezing sprak over “vrede en barmhartigheid kome over u allen” (Paulus aan de Galaten) – 
o als een rivier leid Ik de vrede naar u toe, zegt God in de eerste lezing (
 Zoals een moeder troost zal Ik u troosten. (Een van de plaatsen waar God zich met een moeder vergelijkt.)
• Het is de vrede die bij Pasen hoort. Wij mogen mensen van Pasen zijn, mensen van de zondag; het wekelijkse Pasen – vandaar het belang van de zondag. Ook dat is zo’n christelijk principe wat we ons niet moeten laten ontnemen. Denken we aan de zondagsheiliging! – 
o Die vrede van Jezus geeft ons een veekracht om niet uit het veld geslagen te zijn bij tegenslag; 
o Die vrede klinkt vaak zonder woorden door in de wijze waarop we met elkaar omgaan
o Die vrede geeft een houvast dat er altijd hoop is – zelfs over de grens vande dood heen – want Het Rijk Gods is nabij. Jezus is ons nabij. 
 Hij komt tot ons in zijn woord, dat in ons doorwerkt;
 in de sacramenten, die ons leven sturing geven, 
 Hij komt tot ons in de mensen die we ontmoeten en aan wie wij iets van die liefde geven en van wie we ook veel ontvangen.
 En vooral in een diepe zekerheid dat Jezus onze Verlosser is en op ons wacht. 
• Het Rijk Gods, Jezus zelf is dichtbij. Helpen we zijn komst voorbereiden.