De twaalf korven met brokstukken werden toch maar weer opgehaald, van alles wat was overgebleven. We kunnen onder de indruk zijn van de grote aantallen en het vele dat er bij Jezus te krijgen is. 5000 man gevoed. Bij Jezus is overvloed; net als toen bij de bruiloft van Kana: 500 liter wijn! En wat over is wordt opgehaald. 
Ik moet denken aan hoe wij met onze overvloed omgaan. Hoe gemakkelijk wij voedsel weggooien – terwijl we weten dat er vele plaatsen zijn waar te weinig is. We hebben in deze een verantwoordelijkheid!. Jezus zegt het zelf in het evangelie van vandaag: “Geeft gij hun maar te eten!” Het is een serieuze opdracht die wij hebben: zorgen voor degene die geen eten hebben. “Ik had honger en gij hebt Mij te eten gegeven, dorst en Gij hebt Mij te drinken gegeven enz. “

Toch zou ik evangelie tekort doen als ik blijf staan bij een eerlijk delen. Jezus gaat verder dan het materiële, verder dan welvaartsdenken! Als u volgende week weer komt hoort u dat! Dan verwijt Jezus de mensen juist dat ze alleen maar gekomen zijn om van de broden te eten en niet “in de diepte” gegaan zijn. 
De mens heeft méér nodig: “Kom, eet het brood dat ik je geef,
drink de wijn die ik heb gemengd. Wees niet langer zo onnozel,
leef, en betreed de weg van het inzicht” (Spr. 9,5-6). En als mensen het dan nog niet begrepen hebben zegt Jezus; “Ik ben het brood van het leven!” (Joh. 6, 34).
Dat ze te oppervlakkig gebleven zijn en niet hebben gezien wat Jezus hun wilde zeggen … “Brood uit de hemel” En als ze het dan nog niet begrijpen: IK BEN HET LEVENDE BROOD.

Als het alleen maar om het materiële ben je bij Jezus aan het verkeerde adres. Dat zagen we al bij de bekoringen in de woestijn. “Je kunt toch van deze staan brood maken” Maar hij weigerde. “De mens leeft niet van brood alleen!”, is Jezus’ antwoord. Hier doet Hij het wel ‘brood maken’. Waarom nu wel en toen niet?
Hier zijn de mensen gekomen om naar Hem te luisteren. “Ze waren als schapen zonder herder en Hij begon hen uitvoerig te onderrichten”, laten de andere drie evangelisten ons horen. Als er bereidheid is om naar Jezus te luisteren, als je naar Hem toegaat (daar tijd voor neemt, en dus andere zaken achterlaat) dan geeft Jezus overvloedig. Hier wordt het afgesmeekt en is men bereid tot delen.

Dat delen zit ook in het evangelie (of eigenlijk aan Jezus geven!): de jongen gaf zijn vijf broeden en zijn twee vissen. Dat zelf doen wat je kunt; in de zin van aanbieden, hoe schamel het ook is wat we aan tijd, aan talenten, aan geld of inzet kunnen geven, wie geeft, wat hij heeft, is waard dat hij leeft (zegt het spreekwoord. En hier: wie alles geeft wat hij heeft, dan kan Jezus daar ontzettend veel mee doen:. – Wij zijn zo geneigd om goed te doen door te delen, maar de jongen gaf alles; kennelijk een groot vertrouwen in Jezus, of in Andreas die de jongen naar voren haalt. Het geloof/vertrouwen van de jongen wordt beloond.

Wat een overvloed als Jezus uitdeelt. Hij is degene die zegent, breekt en ze liet uitdelen. Dat uitdelen hebben ongetwijfeld de leerlingen gedaan; die halen de overgebleven brokken weer op. 
Als we dit zo horen dan mogen we er ook al een beeld van de Kerk in zien: Jezus die zijn apostelen uitzendt, en de opdracht om het voedsel aan te reiken ook nu aan bedienaren heeft opgedragen. 
En het is met Jezus woorden en daden zo, dat er altijd meer achter zit, dan je oppervlakkig zou denken. Het gaat hem niet om het brood alleen. Als Jezus uitdeelt, laat uitdelen, dan geeft Hij zichzelf. Hij laat zich uitdelen. 

Want het brood is tegelijk een verwijzing naar de Eucharistie, waar Jezus in de gedaante van Brood onder ons komt en zich laat uitdelen en zo ons voedsel wil zijn.
Ook dan, ook nu is er zoveel meer dan we ons kunnen voorstellen. Jezus zou het ook ons kwalijk nemen als we alleen maar voor gewoon brood zouden komen; het voedsel dat Hij geeft is hemels brood; Hij schenkt zichzelf. Het is een heel kerkelijk gebeuren wat daar op die vlakte aan het meer van Galilea bij Tiberias plaatsvond. Eenzelfde wonder vindt in iedere Eucharistie plaats: Jezus die zichzelf laat uitdelen in de geconsacreerde hostie. Om zo het Rijk van God te laten uitkomen. Tot stand komen.

Ons leven wordt arm als we ons alleen tot het materiële beperken. We hebben zoveel meer ontvangen. “Omdat het brood één is vormen we allen tezamen één lichaam” – en met een verwijzing naar de eenheid in de tweede lezing, kunnen we zeggen dat de Eucharistie met eenheid samenhangt. – Eén Heer, één geloof, één doop, één God en vader van allen en met allen en in allen. – Een kerkvader zegt: (Cyprianus?): “zoals het graan van alle kanten komt en één brood wordt; zo maakt het ene brood alle mensen één.”

Het geloof in Jezus is een grote rijkdom; dat geloof mogen we niet alleen voor onszelf houden. Als we ons beperken tot materiële steun - bijv. ontwikkelingswerk - en hen een wereld aanbieden zonder God, dan maken we hen arm. (Daarom is missie zoveel meer dan materiële hulp; het plaats mensen als broeders en zusters naast elkaar, als kinderen van God.) Een wereld zonder God is een kille, zakelijke, arme wereld. De Verlossing die Jezus brengt gaat verder dan het materiële, hoezeer we ook verplicht blijven om mensen die niets hebben voldoende te geven. Bidden we niet telkens: Geef ons heden óns dagelijks brood; dat zijn woorden in het meervoud; niet alleen mij, maar ons. Om van de rijkdom die we hebben te delen; de geestelijke rijkdom en de materiële. Amen.